برنامه نویسی تحت ویندوز

این نوع نرم افزار ها در ایران مهر با استفاده از زبان دلفی و محیط توسعه Embarcadero Rad Studio X10   توسعه داده می شوند . معماری مورد استفاده برای این نوع نرم افزارها معماری سه لایه می باشد در ادامه به توضیح این معماری می پردازیم.

معماری سه لایه، یک الگوی معماری مشتری خدمتگزار در مهندسی نرم‌افزار است که در آن سه واحد 'واسطه کاربری' (نمایش)، 'پردازش منطقی' (منطق) و 'دسترسی به داده' (داده) به صورت واحد های مستقل و حتی بر روی پلت فرم های جداگانه، توسعه و نگهداری می شوند. برای اولین بار این معماری توسط آقای  John J. Donovan  در Open Environment Corporation  به کار گرفته شد.

جدا از فواید ناشی از ماجولار بودن این معماری، فایده اصلی معماری سه لایه این است که هر کدام از سه واحد مذکور در صورت نیاز برای پاسخگویی به نیازمندی های جدید یا تغییر در تکنولوژی، به صورت مستقل و بدون نیاز تغییر لایه دیگر، تغییر کنند.

لایه نمایش

این لایه بالایی ترین لایه یک برنامه نرم‌افزاری محسوب می شود که در واقع کاربر نهایی، تنها با این لایه در ارتباط می باشد. وظیفه این لایه این است که اطلاعاتی از لایه منطق دریافت کرده است را به شکل مناسبی مثلاً در قالب یک واسطه کاربری گرافیکی به کاربر نمایش دهد.

لایه منطق (لایه میانی)

این لایه وظیفه این دارد که بر روی داده هایی که از لایه داده دریافت کرده پردازش های لازم را انجام داده و در اختیار لایه نمایش قرار گذارد. در واقع عملکرد اصلی برنامه در این لایه پیاده سازی می شود. هم چنین این لایه هیچ وقت به صورت مستقیم مثلاً با پایگاه داده صحبت نمی‌کند و به واسطه لایه داده این کار را انجام می دهد.

لایه داده

لایه داده شامل ارتباط به پایگاه داده، فایل سرور و غیره و هم چنین لایه دسترسی به داده که عملیات های مانا بر روی داده ها انجام می شود، می باشد. این لایه وظیفه دارد یک واسطه برای لایه منطق فراهم آورد که از طریق آن لایه منطق بتواند بدون درگیر شدن در پیچیدگی های مربوط به ارتباط مسقتیم با پایگاه داده و ... بتواند عملیات لازم شامل ذخیره سازی، ویرایش، حذف و بازیابی داده ها را انجام دهد. اگر چه چنین معماری ای، ممکن است تاثیر منفی بر روی کارایی و سرعت برنامه نهایی بگذارد ولی باعث می شود که تاثیر به سزایی بر روی بهبود مقیاس پذیری و نگهداری برنامه بگذارد.